John+Broadus+Watson

 //"John Watson is geboren te Greenville op 9 januari 1878. Hij was een Amerikaanse psycholoog en stichter van de psychologische school van het behaviorisme. Op 9 januari 1958 overleed John Watson in New York."// www.wikipedia.nl
 * John Broadus Watson [[image:john-b-watson-1-sized.jpg align="right"]]   **

John Watson studeerde eerst een paar jaar filosofie en psychologie. In 1900 ging Watson naar Chicago om filosofie te studeren die hem later echter niet meer boeide. Hij kwam op het idee om zich bezig te houden met dieronderzoek. Na zijn doctoraatsproefschrift, kreeg hij een assistentenbaan en richtte hij zijn aandacht op de perceptie van ratten. In 1908 werd Watson benoemd tot professor in de experimentele en vergelijkende psychologie aan de Johns Hopkins universiteit in Baltimore. In 1920 trouwde John Watson met Rosalie Rayner (één van zijn studentes). Doordat hij trouwde met een van zijn studentes moest hij zijn carrière beëindigen. Na zijn ontslag ging hij werken in een bedrijf dat reclamecampagnes verzorgde. Hij bleef echter geïnteresseerd in psychologie en was betrokken bij babyonderzoek.
 * Zijn leven**

De universiteiten waaraan John Watson is afgestudeerd, is gepromoveerd of als hoogleraar heeft gediend: 1899 MA. Furman university. 1903 PHD, Psychology, University of Chicago 1908-1920 Hoogleraar: Psychology, Johns Hopkins University

Aantal boeken dat John Watson heeft geschreven: Behavior: An Introduction to Comparative Psychology (1914) Psychology from the Standpoint of a Behaviorist (1919) Behaviorism (1925) Psychological Care of Infant and Child (1928)

John Watson was een behaviorist die zich bezig hield met gedrag. Gedrag is volgens behavioristen objectief ‘meetbaar’. De reden waarom ze niet naar de gedachten kijken is, omdat de behavioristen vinden dat die niet objectief ‘meetbaar’ zijn. Watson was geïnspireerd door de fysioloog Ivan Pavlov. Watson legde de nadruk op uiterlijk gedrag, en de reacties die op bepaalde situaties worden gegeven. Volgens Watson kon hij door te straffen en te belonen ieder mens beïnvloeden.
 * Ideeën**

Watson’s bekendste onderzoek heette ‘Little-Albert-Experiment’, daarin zei hij dat baby’s drie aangeboren emoties hebben: liefde, woede en angst. Watson wilde aantonen dat deze emoties geconditioneerd konden worden. Voor dit experiment gebruikte hij een klein jongetje genaamd Albert. Watson toonde Albert een witte rat, elke keer wanneer het kind de witte rat zag kwam er een hard onverwachts geluid, zo wilde Watson angst voor de rat ontwikkelen.
 * Onderzoeken**

Een opmmerkelijke gebeurtenis was dat hij zijn eigen kinderen heeft opgevoed volgens zijn ideeën en theoriën. //Zo zei John Watson:// //"Geef mij een stuk of twaalf gezonde kinderen, goed gevormd, en een door mij zelf bepaalde wereld om ze groot te brengen en ik garandeer u dat ik elk ervan, wie u maar wil, kan trainen om, welk specialist ik maar zou kiezen te worden - dokter, advocaat, kunstenaar, winkelchef, ja zelfs bedelaar en dief, ongeacht zijn talenten, neigingen, tendenties, vermogens, roepingen, en het ras van voorouders.// Bron: Wikipedia, (2009), Klassieke conditionering, geraadpleegd op 10 maart 2009, []

Dit heeft hij dus toegepast op zijn twee zoontjes, helaas liep het niet goed af met zijn zoontjes. Watson was heel erg bezig met het behaviorisme, zoals we het eerder hebben gezegd is hij de stichter van de psychologische school van het behaviorisme. Watson zag psychologie als een studie van de acties van mensen, als je die begreep kon je acties van mensen voorspellen en beheersen. In zijn tijd zijn er veel mensen bezig geweest met behaviorisme, zijn ideeën over het behaviorisme werden radicaal gevonden. Hij experimenteerde eerst op dieren, later ging hij dat ook op mensen toepassen. Hij kwam erachter dat mensen heel wat ingewikkelder zijn dan dieren.

Er waren veel mensen tegen de ideeën van Watson. Hieronder staan er een aantal beschreven.
 * Tegensprekers**

//“Behaviorisme stelt het lichaam gelijk aan een apparaat dat input en output zal verrichten, zonder tussenliggend mechanisme. Problematisch voor dit behaviorisme is dan ook het causaal gedrag van bepaalde handelingen: als u uit uzelf iets wilt doen zonder dat u een stimulus van buitenaf krijgt, dan bent u in staat dit te doen. Hier heeft het behaviorisme geen uitleg voor. Tenzij je aanneemt dat een mens altijd aan stimuli onderhevig is”.//

Bron: Wikipedia, (2005), Overleg: Behaviorisme, geraadpleegd op 10 maart 2009, []

//“Er wordt van uit gegaan dat wat gebeurt tussen input en output niet gevat kan worden; het is dus niet zozeer dat de mens als een robot wordt gezien, maar eerder als een uniek individu waar niks kan uitkomen wat er niet eerder in één of andere vorm is ingestoken. De selectieprocedure dat het bewustzijn hiervoor hanteert noemt men de black-box: een individuele actie-reactieselectie die te complex en gelaagd is om te kunnen vatten, en waar enkel via herhaaldelijke en zorgvuldig opgemeten situatie-specifieke labo-experimenten een theorie voor wordt geprobeerd te vinden. Robot is dus een beetje een straffe uitspraak, maar het is inderdaad zo dat het behaviorisme één van de minder romantische benaderingen van de psychologie vertegenwoordigt, tegenover bijv. de psychoanalyse (Lacan, Freud) of de sociologie die de mens als een nooit volledig te begrijpen individu beschouwen”.// Bron: Wikipedia, (2005), Overleg: Behaviorisme, geraadpleegd op 10 maart 2009, []

In het onderwijs is de theorie van Watson vooral nuttig voor de opvoedkundige kant van het onderwijs. Door “straffen en belonen” worden de leeringen duidelijk gemaakt wat wel kan en ook vooral wat niet kan. vergelijk Behaviorisme en zijn beperkingen, Belonen en Straffen
 * Invloed ideeën in het onderwijs**

Gaat het op een bepaalde moment niet meer goed met het kind, dan is het volgens Watson raadzaam om de volgende opvoedtechnieken toe te passen:

//-// Geef positieve aandacht - Geef effectieve instructies - Geef feedback - Beloon gewenst gedrag - Corrigeer ongewenst gedrag - Negeer ongewenst gedrag - Geef een time-out - Straf

Terug naar vorige pagina Het behaviorisme (Enge1s: behaviour, gedrag) is een belangrijke richting in de moderne psychologie, waarvan John Broadus WATSON (1878-1958) de grondlegger is. Het programma (1913) kan worden omschreven a1s 'de studie van het gedrag van het gehele organisme in wisselwerking met zijn omgeving'.

Als gedrag geldt hierbij s1echts wat voor een buitenstaander observeerbaar, respectievelijk registreerbaar is.

Het gedrag wordt beschouwd als een reactie op zekere prikkels (beide dus objectief observeerbaar).

Het behaviorisme keert zich uitdrukkelijk tegen de bewustzijnspsychologie, die gebaseerd zou zijn op een onhoudbare en misleidende tegenstelling tussen ziel en lichaam.

Bovendien is het bewustzijn slechts toeganke1ijk voor de introspectie en deze is principieel oncontroleerbaar en onverifieerbaar, dus onwetenschappelijk. De psychologie dient zich dus te beperken tot de beschrijving van het gedrag.

Innerlijke processen zoals denken, voelen, willen...worden door de radicale behavioristen niet in beschouwing genomen, omdat zij ze niet wetenschappelijk toegankelijk vinden (de zgn. "black box"), en omdat zij ze ook niet nodig vinden om de reacties te beschrijven.

Alle gedragingen worden gezien als (ketens van) reflexen. Het model waarin een reflex kan worden voorgesteld is S-R. Zodra de prikkel of stimulus (S) er is, ontlokt deze de reactie of respons (R)(bv. de kniepeesreflex). Er is dus een koppeling tussen de S en de R. Men kan dus de reactie voorspellen.

Sommige reflexen zijn aangeboren, maar de meeste gedragingen worden aangeleerd. Door op de omstandigheden voor of na het gedrag in te werken, dus door bepaalde voorwaarden of 'condities' in te schakelen, kunnen nieuwe gedragingen ontstaan.

Dit leerproces dat mechanistisch verloopt, zonder tussenkomst van het individu zelf, noemen de behavioristen conditionering.  2 De Conditionering   Vermits >conditioning= een basisprincipe is in deze theorie, gaan we daar nader op in. 
 * 2.1 __De klassieke of respondente conditionering__ **

De klassieke conditionering komt neer op het leren van voor­waar­delijke reflexen.   
 * 2.1.1 De onvoorwaardelijke reflex **

Onder reflex verstaan wij een in de structuur van het organisme gegeven koppeling tussen een prikkel en een reactie. Enkele voorbeelden uit de menselijke sfeer : de kniepeesreflex, de pupil­reflex (bij toename van de lichtsterkte vernauwt de pupil zich), de ooglidreflex (bij prikkeling van het oogoppervlak sluit het ooglid zich). Dergelijke reflexen voltrekken zich automatisch; wij kun­nen er niets aan doen; wij bemerken in veel gevallen niet eens dat zij zich voordoen (de pupilreflex bijvoorbeeld). Reflexen zijn dus reacties op bepaalde prikkels. Telkens wanneer de geëigende prikkel aanwezig is, verschijnt ook de reactie. Omdat de reflex zich onder normale omstandigheden altijd voordoet, spreken wij van een onvoorwaardelijke reflex en van een onvoorwaardelijke prikkel. 
 * 2.1.2 De voorwaardelijke of geconditioneerde reflex **<span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;">

Conditioneren is de vernederlandsing van de Engelse term >conditioning=, die zo ongeveer de betekenis heeft van : >van zekere voorwaarden afhankelijk maken.= <span style="font-family: 'Arial','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman';"> <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;">De Russische fysioloog Ivan Petrovitsi PAVLOV (1849-1936, pro­fessor in de Medische Hogeschool te St. Petersburg. Nobelprijs in 1913) heeft ontdekt dat reflexen ook kunnen optreden als reac­ties op andere prikkels dan de onvoorwaardelijke prikkels. Hij bestudeerde als fysioloog de speekselreflex, nl. de speekselaf­scheiding die optreedt wanneer een hond voedsel (vleespoeder) krijgt aangeboden. Door het aanbrengen van een slangetje, dat van een speekselklier naar een maatglas leidde, kon Pavlov de hoeveelheid speeksel die werd afge­scheiden, op eenvoudige wijze meten.

De opzet van deze eerste experimenten was als volgt. De hond was ingespannen in een tuigje dat hem op zijn plaats hield; dat weglopen en zitten onmogelijk maakte. De hond kreeg op gezette tijden voedsel voorgezet; dan begon de speekselafscheiding. Maar even voordat het voedsel werd aangeboden, werd een stemvork aangeslagen. Dit geluid trok uiteraard wel de aandacht van de hond, maar leidde niet tot afscheiding van speeksel. Echter, wanneer deze combinatie (eerst geluid, dan voedsel) enige keren was herhaald, ging de hond al speeksel afscheiden van zodra het geluid hoorbaar werd. Dus : de reflex trad op bij een prikkel die aanvankelijk neutraal was.

Een prikkel die aanvankelijk geen, maar later wél een reflex uitlokt, noemen wij een voorwaardelijke prikkel; de reflex uitgelokt door een VP, noemen wij een voorwaardelijke reflex. En het proces waardoor een VP verbonden raakt met een VR noemen wij conditionering, of, om nauwkeuriger te zijn, klassieke conditionering.

Schematisch voorgesteld: <span style="font-family: 'Arial','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman';"> <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;"> S1--->R1 (voedsel) (speekselafscheiding) (OP)(UCS) (OR)(UCR)

(S2 + S1)n->R1 (geluid) (voedsel) (speekselafscheiding) <span style="font-family: 'Arial','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman';"> <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;">(VP)(CS) (OP)(UCS) (OR)(UCR)

S2>R2 <span style="font-family: 'Arial','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman';"> <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;">(geluid) (speekselafscheiding) (VP)(CS) (VR)(CR) <span style="font-family: 'Arial','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman';"> <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;"> <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman';"> Op basis van de observatie van pasgeboren baby's besluit J.B. Watson dat er slechts drie aangeboren emotionele reacties bestaan: <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;"> <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: Symbol; mso-fareast-font-family: Symbol; mso-bidi-font-family: Symbol;">· <span style="font-size: 7pt; color: black; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: Symbol;"> <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;">vrees: S: plotseling gemis aan steun; sterke prikkels (hevige lichtflits, harde gongslag) R: stokken van de adem, schreeuwen, armen open slaan; <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: Symbol; mso-fareast-font-family: Symbol; mso-bidi-font-family: Symbol;">· <span style="font-size: 7pt; color: black; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: Symbol;"> <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;">woede: S: remming van de bewegingen R: schreeuwen, rood/blauw worden, hijgen; <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: Symbol; mso-fareast-font-family: Symbol; mso-bidi-font-family: Symbol;">· <span style="font-size: 7pt; color: black; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: Symbol;"> <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;">liefde: S: strelen, ritmische beweging R: versterkte bloedsomloop, geluidjes.

Door conditionering ontstaan geleidelijk aan emotionele reacties op andere prikkels (zie conditionering van 'little Albert'). <span style="font-size: 10pt; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman';">