hersenen+jongeren+niet+klaar+voor+het+nieuwe+leren

=** Hersenen jongeren niet klaar voor het nieuwe leren. ** **‘’Plannen en zelfstandig werken kunnen je hersenen pas na je twintigste levensjaar’’** = // Vernieuwen met durf of vernieuwen met verstand? //// Zijn hersenen van jongeren niet klaar voor het nieuwe leren? //


 * Vraagtekens bij het nieuwe leren?**

‘’Plannen en zelfstandig werken kunnen je hersenen pas na je twintigste levensjaar’’Vernieuwen met durf of vernieuwen met verstand? Zijn hersenen van jongeren niet klaar voor het nieuwe leren? Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat de hersenen nog uitrijpen tot in de volwassenheid. Bij jongeren in de leeftijd van 12-18 jaar zijn bepaalde delen van d hersenen nog niet af. Dat zijn vooral de hersendelen die verantwoordelijk zijn voor vaardigheden als zelfstandig werken, plannen, organiseren en structuur aanbrengen en de evaluatie van het eigen gedrag en de mening van de anderen. (professor Jelle Jolles). Maar hoe moet dit dan met het nieuwe leren? Hier worden leerlingen geachte juist deze vaardigheden te ontwikkelen. Hoe vaak hoor je docenten in het onderwijs niet zeggen ‘Die leerling wil het gewoon niet leren’. Zelfs na tien keer uitleg dringt het niet tot hem door.Misschien vergist de docent zich en klopt het dat de leerling de stof nog niet kan vatten. Pim een drukke jongen met de nodige kenmerken van een ADHD. Motorisch sterk, haalt gevaarlijke toeren uit, en energie voor tien.Met de nodige ondersteuning haalt hij redelijke resultaten op school.soms drijft hij zijn ouders tot wanhoop. Het is toch goed gekomen met Pim.Toen zijn hersens voldoende ontwikkeld waren om ook op cognitief gebiedvoldoende kennis tot zich te nemen, bleek Pim heel goed in staat zelfstandig te leren.Doordat zijn ouders, leerkrachten hem stimuleerden, hem structuur boden, het tegenwicht gaven en hem begeleidde, kreeg Pim de kans en de tijd om zich cognitief te ontwikkelen en de juiste vaardigheden te ontwikkelen. Volgens Jolles is die ondersteuning, de emotionele betrokkenheid en zeker ook de sturing (//**zie Bruner)**// in de planning bij een kind van groot belang voor de optimale ontwikkeling van de hersenfunctie.’’Een leerling moet worden gemotiveerd door zijn omgeving om te leren, maar dan wel met lesstof die voldoende spoort met de fase van de hersenontwikkeling. Door een leerling te inspireren, hem te leren de zintuiglijke prikkels te structureren en te verwerken, is de leerling beter in staat informatie tot zich te nemen.Simpelweg omdat zijn hersenen informatie die het emotionele systeem prikkelt, als belangrijk wordt ervaren in de pubertijd.Het brein van jongeren is geprogrammeerd om contact te maken. Het andere geslacht te ontdekken en te leren communiceren met de buitenwereld. Spreek de leerlingen in de periode dus aan op hun emotionele systeem, gebruik in de les voorbeelden waarmee ze zich kunnen identificeren en help ze daarmee leren.

Het belangrijkste idee is om inzicht te hebben in welke fase een leerling kan zijn en met welke eigenschappen, cq. kenmerken dit gepaard gaat. Welk gedrag hij vertoont! Ook zoals Bruner aangeeft dat het belangrijk is dat er en vanuit de docent een emotionele betrokkenheid is. Er sturing is in de planning, de leerling gemotiveerd wordt en het brien geprikkeld wordt.
 * Wat is dan het belangrijkste idee?**

Site: www.ns-nvl.nlMrgr. leenders 09]
 * Bron:**

**Vergelijk in dit verband ook het artikel uit Het Parool van zaterdag 10 maart 2007** In mijn puberteit speelde als accent binnen de opvoeding dat we verstandig en ons wijs moesten gedragen. Zelf was ik intern erg druk met wie ben ik, wat kan ik, wat voel ik allemaal, hoe krijg ik het allemaal geleerd en kan ik snappen en vorm geven. Ook al was ik erg nieuwsgierig en leergierig. Daarbij speelde in mijn tijd, dat ik het druk had met luisteren en gehoorzamen. Zelf had ik naast dat ik in stilte zelfstandig dingen opzocht,(ik wist wel wat ik leuk vond), ik stelde veel vragen een enorme behoefte aan enig struring en begeleiding. Ik wild immers veel leren, weten en snappen! Ik voelde me erg kwetsbaar in die tijd.
 * Als ik dit artikel vergelijk dan herken ik dit en leg ik de vergelijking naar mezelf.

Van nature uit, (mijn persoonlijk behoefte) is mede van invloed op mijn manier van benaderen. Mijn opstelling naar mensen, leerlingen, kinderen is dat ik probeer te reageren op de dingen waar zij mee komen. ( het potentieel van dat moment, geplaatst in de tijdsgeest) Ik kan me vinden in het artikel van het 'Parool', omdat ik ook in het werken met gezinnen het belangrijk vond dat ouders meer bewust werden van het proces waar een kind zich in kan bevinden. Hierin zocht ik dan met overleg naar een wijze van benaderen wat met alle betrokken partijen zoveel mogelijk synchroon liep! Ook voor een leerling (de puber binnen het gezin) vraagt voor mij om een fase gerichte aandacht.
 * Margritta Leenders**

Puberbrein kan niet plannen
** De Amsterdamse psycholoog Eveline Crone heeft deze week de prestigieuze Ruigrokprijs ontvangen voor haar onderzoek naar de hersenontwikkeling van pubers en adolescenten. Crone toonde aan deze jongeren door hun verstand gemakkelijk in de steek worden gelaten. ** HANNELOES PEN Ruim een jaar geleden zette Eveline Crone (31) aan de Universiteit van Leiden een laboratorium op voor onderzoek aan de hersenen van pubers (tien tot veertien jaar) en adolescenten  (tien tot achttien jaar). Tijdens een MRI-scan moeten pubers allerlei beslissingen nemen. Hierdoor ontstaat een beeld van hoe de hersenen bij dit soort keuzes werken. Inmiddels hebben bijna tweehonderd mensen tussen de acht en de 25 jaar aan het onderzoek deelgenomen. Crone: "Tijdens het onderzoek is goed te zien dat de frontale cortex, het deel van de hersenen dat belangrijk is voor planning en organisatie, bij de pubers en de adolescenten  nog niet goed is ontwikkeld." Een puber wordt tijdens het onderzoek - dat bij volwassenen al een jaar of tien wordt gedaan, maar bij pubers nog maar sinds kort - voor allerlei risicokeuzes gesteld. Ze kunnen bijvoorbeeld voor een klein bedrag kiezen dat ze met een zekerheid van tachtig procent kunnen krijgen, of voor een groot geldbedrag kiezen dat ze slechts met een zekerheid van twintig procent kunnen krijgen. "Een puber kiest dan toch voor het grootste bedrag. **We zien dat ze veel meer risico's nemen dan volwassenen**. Een volwassene die ook voor het hoge bedrag kiest, gaat veel meer zweten en krijgt een hogere hartslag. Pubers voelen het risico niet. Zij hebben dat onderbuikgevoel niet." Maar ze krijgen ook dilemma's voorgeschoteld. Crone: "Er wordt bijvoorbeeld tien euro verdeeld. De puber krijgt twee euro en zijn beste vriend zegt acht euro te houden. Als de puber die twee euro niet accepteert, krijgen beiden niets. En wat blijkt? Pubers accepteren het geld absoluut niet. **Ze vinden die verdeling oneerlijk** en nemen liever niets. Terwijl volwassenen die twee euro uiteindelijk toch maar nemen omdat ze anders helemaal niets hebben." Na haar afstuderen aan de Universiteit van Amsterdam in 1999 ging Crone twee jaar in Pittsburg studeren. Ze promoveerde in 2003 in Amsterdam. In haar proefschrift toonde ze aan dat de hersenen nog tot ver in de adolescentiefase rijpen. Crone zette haar promotieonderzoek voort in Californië waar ze de hersenactiviteit via een functionele MRI-scan direct kon waarnemen. Ze heeft daar met het scanapparaat leren omgaan. "Maar ze hebben me daar ook geleerd hoe ik de gegevens moet analyseren." ** Hoogleraar neuropsychologie Jelle Jolles van de Universiteit van Maastricht toonde vorig jaar al aan dat pubers niet rijp zijn voor het studiehuis. ** **De leerlingen moeten te zelfstandig werken en veel kiezen. Uit Jolles' onderzoek blijkt dat hun hersenen daar dan nog niet klaar voor zijn.** **De uitkomst van het onderzoek van Jolles verraste Crone niet. "Wat me wél verraste is dat het studiehuis er nog steeds is. We tonen nu met de scans aan dat pubers kwetsbaar zijn en niet kunnen plannen." ** Pubers, zegt Crone, zijn vaak onbegrepen. Ze vallen volgens haar voor de gezelligheid van het moment of de druk van de groep. "Men zegt vaak dat adolescenten  niets willen. Maar ze verkeren in een periode van grote kwetsbaarheid van het brein. Een  adolescent  is snel uit balans te krijgen. De hersenen werken niet optimaal. Het rationele en emotionele systeem zijn niet in balans. In plaats van straffen zouden leraren en ouders meer begrip moeten opbrengen. Want tijdens die risicokeuzes blijkt dat ze niet gevoelig zijn voor de straf, namelijk het verlies van het geld. Maar ze zijn wel gevoelig voor de beloning." **Crone vindt dat ouders hun pubers best kunnen bijsturen. "Ouders moeten de frontale cortex van de puber zijn. Ze moeten helpen bij het plannen of het nemen van risico's. Op sommige momenten lijken pubers heel wijs maar ze zijn zo beïnvloedbaar. Hun hele systeem ligt op z'n kop." ** [|www.herseneninactie.nl] // Copyright: Het Parool //