Pavlov

=**Pavlov **= Ivan Pavlov (14 september 1849 - 27 februari 1936) was een Russisch arts, fysioloog en psycholoog. In 1904 won hij de Nobelprijs voor de geneeskunde voor zijn onderzoek naar de spijsvertering. Pavlov heeft zijn grootste bekendheid gekregen met zijn onderzoek naar klassieke conditionering bij honden. Pavlov heeft tot het laatste moment van zijn leven geprobeerd de kennis over het menselijk brein te vergroten, hij ging zelfs zover dat hij een van zijn studenten liet opschrijven wat hij zijn student vertelde over de laatste momenten voor zijn sterven. **Klassiek conditioneren in theorie ** Bij klassieke conditionering wordt geprobeerd van een proefdier/persoon een zekere reactie te krijgen wanneer een stimulus wordt gepresenteerd, die onder normale omstandigheden niet met die stimulus wordt geassocieerd. Het bekendste voorbeeld hiervan is Pavlov die zijn honden trainde bij bijvoorbeeld het horen van een bel te kwijlen, in afwachting van hun eten.
 * Leven in het kort **

Het trainen van een standaard klassiek geconditioneerde reflex volgt een vast patroon. Het begint door een stimulus (de onconditionele stimulus, US) te nemen waarvan bekend is dat het een reactie (onconditionele reactie, UR) oproept bij het onderzochte organisme. Vervolgens wordt een stimulus die geen reactie veroorzaakt (neutrale stimulus, NS) met de US in verband gebracht. Bijvoorbeeld een bel laten rinkelen vlak voor het eten geven aan een hond. Als de US en de NS gedurende voldoende lange tijd consequent met elkaar in verband worden gebracht zal er op NS net zo gereageerd worden als op de US. De NS is dit geval een conditionele stimulus (CS) geworden en de daarop volgende reactie de conditionele reactie (CR) 


 * [[image:kijkopleren:conditioning_2.JPG caption="Een schematisch overzicht van de theorie achter klassieke conditionering. Bron: http://chiron.valdosta.edu/whuitt/col/behsys/classcnd.html"]] ||
 * Een schematisch overzicht van de theorie achter klassieke conditionering.

Bron: Huitt, W. & Hummel, J. (1997), An Introduction to Classical (Respondent) Conditioning, geraadpleegd op 9 maart 2009, []  || = = Klassiek conditioneren als manier om mensen iets te leren is vind men vooral terug in de psychiatrie en het 'little Albert' experiment van John Watson. Beide zullen in het volgende stuk worden behandeld. Het little Albert Experiment ** Het little Albert experiment uit 1920 werd opgezet door John Watson om te testen of het mogelijk was kinderen te conditioneren om angstig te reageren op dingen waar ze normaal niet angstig op reageren. Voor het experiment begon testte Watson of de 9 maanden oude baby Albert bang werd wanneer er verschillende voorwerpen bij hem werden gezet, dit was zoals Watson verwachtte niet het geval. Vervolgens begonnen Watson met het maken van luide, schrikopwekkende geluiden wanneer een witte rat bij Albert werd gezet. Na enkele weken, waarbij dit procedé ook met andere voorwerpen werd herhaald, hoefde Watson maar een van die voorwerpen bij Albert neer te zetten om een schrikreactie op te wekken. Na het experiment had Watson geen tijd meer om de schrikreactie bij Albert weg te conditioneren en er zijn ook geen vervolgstudies naar Albert gedaan het is dus niet bekend hoe Albert de rest van zijn leven op de voorwerpen reageerde.  In de Psychiatrie wordt een vorm van klassieke conditionering toegepast op twee manieren, enerzijds in de zogenaamde aversietherapie, anderzijds om angsten onder controle te krijgen. Er zijn meer toepassingen, maar die worden tegenwoordig meestal onethisch gevonden. Omdat in aversietherapie de klassieke conditionering het best naar voren komt, leggen we deze kort verder uit.
 * Klassiek conditioneren in de praktijk **
 * 
 * Klassieke Conditionering in de Psychiatrie **

In de aversietherapie wordt de patiënt bij een stimulus( NS) in verband gebracht met een oncomfortabele ervaring( US). De stimulus staat in direct verband met ongewenst gedrag. Het doel van de therapie is het stoppen van het ongewenste gedrag( CR). Deze vorm van therapie is in de loop der tijd gebruikt voor het afleren van gedrag lopend van nagelbijten tot drugs-, alcohol- en seksverslaving. Klassieke Conditionering in de Klas ** Klassiek Conditioneren wordt in de klas, net als het operant conditioneren van Skinner over het algemeen gebruikt om de emotie van leerlingen te beïnvloeden, door wenselijk gedrag (luisteren naar de leraar, huiswerk maken e.d.) in verband te brengen met een positief gevoel. Op school kan de klassieke conditionering, net als in de psychiatrie, ook gebruikt worden om leerlingen over bepaalde angsten heen te zetten. Het gaat in dit geval dan met name om faalangst of angst iets voor de klas te presenteren.
 * <span style="font-size: 10pt; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;">

Een concreet voorbeeld van in de les toegepaste klassieke conditionering is wanneer een leraar het licht in een lokaal uitzet met als doel de leerlingen stil te krijgen. Dit gebeurt dan omdat de leraar het uitzetten van het licht in verband heeft gebracht met een situatie waarbij stilte noodzakelijk is, bijvoorbeeld wanneer er videobeelden in de klas worden getoond. Kritiek ** <span style="font-size: 10pt; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;">De belangrijkste kritiek op het gebruik van klassieke conditionering, en het daarop geïnspireerde behaviorisme, is het feit dat de menselijke psyche versimpeld wordt voorgesteld. Dit komt doordat behavioristen ervan uitgaan dat je niet kan weten wat er in iemands hoofd omgaat en dus puur naar het uitwendige, meetbare gedrag moet kijken, Door deze vereenvoudigde kijk op de menselijke psyche wordt er geen rekening meegehouden dat mensen elkaar al duizenden jaren met succes dingen leren op veel minder omslachtige manieren, bijvoorbeeld door dingen voor te doen.
 * <span style="font-size: 10pt; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial; mso-font-kerning: 18.0pt;">

Zoals ook uit het voorbeeld van het Little Albert experiment blijkt worden er bij klassieke conditionering soms dingen gedaan, die later als volstrekt onethisch worden beschouwd.
 * <span style="font-size: 10pt; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial; mso-font-kerning: 18.0pt;">

Bronnen ** <span style="font-size: 10pt; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;">· <span style="font-size: 10pt; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman';"> <span style="font-size: 10pt; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;">Wipedia, (2009), Ivan Pavlov, geraadpleegd op 10 maart 2009, [] · <span style="font-size: 10pt; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman';"> <span style="font-size: 10pt; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;">Wipedia, (2009), Classical conditionering, geraadpleegd op 10 maart 2009, [] · <span style="font-size: 10pt; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman';"> <span style="font-size: 10pt; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;">Wikipedia, (2009), Little Albert experiment, geraadpleegt op 10 maart 2009, [] · <span style="font-size: 10pt; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman';"> <span style="font-size: 10pt; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;">Britannica Online Encyclopedia, (…), Ivan Petrovich Pavlov, geraadpleegt op 10 maart 2009, [] · <span style="font-size: 10pt; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman';"> <span style="font-size: 10pt; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;">Huitt, W., & Hummel, J.,(1997) ,An Introduction to Classical (Respondent) Conditoning, geraadpleegd op 10 maart 2009, [] · <span style="font-size: 10pt; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman';"> <span style="font-size: 10pt; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;">Wagner, K. van, (…),Introduction to Classical Conditioning, geraadpleegt op 10 maart 2009, [] · <span style="font-size: 10pt; color: #333333; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman';"> <span style="font-size: 10pt; color: #333333; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;">Booth-Butterfield, S., (2007), healthyinfluence, geraadpleegd op 10 maart 2009, <span style="font-size: 10pt; color: blue; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-ansi-language: NL; msobidifontfamily: Arial; msoansilanguage: NL; msofareastfontfamily: 'Times New Roman';">[] <span style="font-size: 10pt; color: #333333; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;"> <span style="font-size: 10pt; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;">

<span style="font-size: 10pt; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;"> [|John Watson op Wikipedia.org]
 * <span style="font-size: 10pt; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial; mso-font-kerning: 18.0pt;">Interessante verwante onderwerpen **

Terug naar vorige pagina <span style="font-size: 10pt; font-family: 'Verdana','sans-serif';">