Bruner

 **Bruner** Bruner is geboren in 1915 te new York. Hij is een van meest invloedrijke psychologen die de cognitieve revolutie inluidde!

De Amerikaan               **Jerome Bruner**, is in zijn werk sterk beïnvloed door de ontwikkelingspsycholoog **Piaget**. Hij wijst op een aantal positieve effecten van zelfontdekkend leren. De eigen ontdekking wordt beter onthouden. De ontdekkende leerling zal een positieve leerhouding aannemen. Door het zelf ontdekken zijn nieuwe probleemsituaties beter en gemakkelijker op te lossen. 

BRUNER 

"Omdat het lastig is 'fout' aangeleerd gedrag later af te leren, probeer ik de kinderen bij het aanleren van 'turnvaardigheden' zo weinig mogelijk fout te laten doen. " Dezelfde leerkracht verkondigt even later: "Een belangrijke vaardigheid voor de zaakvakken is dat kinderen zelf onderzoeksvragen leren stellen en actief op zoek gaan naar oplossingen en antwoorden. Het kan zijn dat kinderen zo 'foute' antwoorden vinden. Dit is niet erg. Ik vind het belangrijker dat kinderen actief met de stof bezig zijn. Tijdens de verslaglegging komen de kinderen er meestal zelf wel achter dat hun antwoord fout was. Vervolgens kan ik als leerkracht hun conclusies bijsturen en aanvullen". Verklaar deze verschillen in aanpak.
 * Leren van je fouten? **

Bij het lezen van de eerste alinea vragen we ons toch meteen af wat nu fout aangeleerd gedrag is? Wanneer is gedrag fout? Is gedrag fout aangeleerd of omdat een bepaalde leerkracht het gedrag niet goed vindt. Niemand kan toch zeggen: dit gedrag is fout? Als het gaat om bijvoorbeeld een opgave die de kinderen hebben gemaakt, kan het zijn dat het antwoord fout is, maar of de denkstrategie dat dan ook is? Dus of je zomaar kan zeggen dat het gedrag van iemand fout is? Wij denken van niet. Het gaat hier ook om je eigen visie op wat je wel en niet accepteerd. Het probleem hierbij is de vraag of de kinderen leren door het eerst fout te doen of dat fout aangeleerd gedrag heel moeilijk af te leren is en je dit als leerkracht dus moet voorkomen en meteen bijstellen in plaats van achteraf als de kinderen de "fouten" al gemaakt hebben.

De meningen zijn verdeeld, aan de ene kant leren kinderen door het zelf te doen. Als kinderen dingen zelf doen kun je niet voorkomen dat ze ook dingen fout doen. Kinderen kunnen van hun eigen fouten leren. Maar kinderen kunnen er ook heel onzeker van worden. Want wat als je het iedere keer fout doet en het lukt je niet om het goed te doen? Een kind moet er op gewezen worden als het fout is want anders kan het kind zijn gedrag of visie niet bijstellen. Als je als leerkracht alles voorkauwt en het kind dus niks fout doet leert het kind dan wel? Kun je leren zonder iets fout te doen? Is fouten maken schadelijk voor de ontwikkeling van kinderen? Of leert een kind er juist van als het zelf tegen dingen aanloopt. Dit hangt van het vak af, bij gymnastiek is het bijvoorbeeld heel moeilijk om fout gedrag te verbeteren en goed te maken. Bij andere vakken is hier minder sprake van. Juist bij bewegingsonderwijs kan het gevaarlijk zijn om kinderen dingen zichzelf fout aan te laten leren. Aan de andere kant kunnen kinderen misschien wel heel veel leren doordat ze zelf tegen problemen aan lopen. Het hangt af van de leeftijd van de kinderen, kinderen die jong zijn onthouden fout gedrag heel lang en oudere kinderen kunnen dit beter bijsturen. Het is niet erg om kinderen iets fout te laten doen zolang je hen maar op tijd corrigeert, want anders slijpt een verkeerd iets in en dan is het heel moeilijke af te leren. Dit maakt dan niet uit bij welk vak. Anderen vinden dat je bij het ene vak wel kinderen tegen fouten aan mag laten lopen, bijvoorbeeld natuuronderwijs, en zoals bij vakken als schrijven niet.

De conclusie hieruit is eigenlijk dat we niet tot een eenduidig antwoord kunnen komen. Het hangt heel erg af van je eigen visie op onderwijs. Of jij denkt dat kinderen ontdekkend kunnen leren of dat jij dit meer voorgestructureerd wil. Het probleem hierbij is de vraag of je kinderen tegen fouten aan mag laten lopen en of dit voor alle vak- en vormingsgebieden hetzelfde is of dat het vakgebonden is. Wat we nu dus gaan onderzoeken is of het schadelijk is voor kinderen als ze tegen fouten aanlopen of kinderen hier van leren en of dit vakgebonden is:

Als we nu de theorie erbij gaan halen: Van leertheorie naar onderwijspraktijk, van Tjipke van der Veen en Jos van der Wal. Bruner pleit voor het zelfstanig leren. Om de cognitieve ontwikkeling van een kind te stimuleren dient het onderwijs volgens Bruner zo ingericht te worden, dat het kind actief en zelfontdekkend met de leerinhoud bezig is. Wil onderwijs daadwerkelijk ontdekkend onderwijs zijn, dan zullen onderwijsgevenden niet mogen blijven steken in een didactiek waarbij de leerlingen enkel aangezet worden tot het consumeren van door anderen geconstrueerde (en dus reeds gestructureerde) kennis, maar zullen ze hen moeten leren zelfstandig te ontdekken en zelf problemen op te lossen. Door toepassing van de zelfontdekkende methode waarbij het accent ligt op de ontwikkeling van probleemoplossende vaardigheden, wordt volgens Bruner de cognitieve ontwikkeling pas optimaal gestimuleerd. De positieve effecten volgens Bruner zijn, dat, als eerlingen zelf dingen ontdekken, ze beter onthouden. Wanneer leerlingen zelf problemen op mogen lossen zal dat een positieve leerhouding stimuleren. Als je zelf ontdekkkend leert, bevorderd dit het inzicht van de kinderen en kunnen ze dingen die ze leren ook toepassen in andere situaties. De positieve effecten klinken aannemenlijk maar in diverse leerpsychologische onderzoeken worden ze niet onomstotelijk aangetoond. Je hebt zelfontdekkend leren en volledige zelfontdekking. Je hebt ook nog geleid ontdekkend leren. De opdrachten hangen af van de intellectuele capaciteiten en sociale vaardigheden van de leerlingen. Dus van de kennis en de vaardigheden van de leerlingen. Ook moeten er voor het zelf leren voldoende en goede informatiebronnen zijn. De leeromgeving is dus ook van belang.

Volgens **'Ausubel'** werkt actief ontvangend leren efficiënter en effectiever dan zelfontdekkend leren. Leerlingen moeten bij ontvangend leren zelf wel actief zijn maar de lesstof wordt in kant-en-klare vorm aangeboden, zodat deze nagenoeg zonder bewerking door de leerling in zijn lange termijn geheugen kan worden opgenomen en later gereproduceerd. Uit verschillende methodes, zowel zaakvakken als methodes van bewegingsonderwijs, hebben we informatie gehaald over de manier van denken van de les aanpak en de manier van werken. Uit dit onderzoek concluderen we dat 'actief leren' niet vakgebonden is maar meer methode gebonden. Per methode is de visie op de manier van leren en aanpak en heel verschillend. Bij bewegingsonderwijs speelt wel het veiligheidsaspect een rol. Toch wordt bij een aantal methodes wel de manier van werken gebruikt waarbij kinderen tegen dingen aanlopen. De leerkracht moet dan observeren en bijstellen. Dit werkt bij een aantal zaakvakken ook zo. Bij andere methodes wordt heel erg gewerkt met 'directe instructies'. De werkvormen verschillen per methode ook bij een vakgebied denkt iedere methode hier anders over. De ene methode werkt heel klassikaal en stapsgewijs, de andere in groepjes en heel zelfstandig en dan heb je nog methodes die hier combinaties van maken.

Als je nu bekijkt wat we eigenlijk ontdekt hebben komt het op het volgende neer dat er een verschil bestaat tussen zaakvakken en lessen bewegingsonderwijs omdat bij de lessen bewegingsonderwijs het veiligheidsaspect en de orde een belangrijke rol spelen. Uit de theorie blijkt dat het geen kwaad kan om kinderen tegen fouten aan te laten lopen, kinderen leren hiervan. Dit is onafhankelijk van het vakgebied alleen stel je als leerkracht bepaalde grenzen. Hoe jij dit als leerkracht toepast hangt af van je eigen visie op onderwijs en je eigen manier van werken. In methodes wordt hier heel verschillend over gedacht, welke methode jij hanteert en of jij een methode letterlijk volgt bepaald dus ook je manier van werken. Eerder bleek al uit de beschrijving van Piagets theorie dat de culturele context ook een belangrijke rol speelt in ontwikkeling. De op interactie gerichte theorieën over cognitieve ontwikkeling van Jerome Bruner en Lev Vygotsky (Galperin) geven meer inzicht in de sociale en culturele aspecten die een rol spelen bij leren en ontwikkeling. De vraag is hoe een cultuur de gedachten vormt en hoe het de instrumenten beïnvloed waarmee een mens de werkelijkheid construeert? Met deze vragen wordt verondersteld dat leren meer is dan leerprogramma’s en instructiestrategieën.  Jerome S. Bruner stelt dat je verder moet gaan dan de gegeven informatie. In de eerste plaats stelt hij dat de belangrijkste uitkomst van cognitieve ontwikkeling het denken is. Daarmee bedoelt hij een goed ontwikkelde geest, intelligent, gecreëerd door ervaring. Het doel van onderwijs is volgens hem de lerende een zo autonoom en zelfontwikkelend denker te maken.
 * Interactieve theorieën over cognitieve ontwikkeling: **

Hetzelfde geld voor andere symbolische systemen als cijfers.(zie ook 'Galperin'') De **ontwikkeling van fases** in representatie verloopt volgens Bruner in eerste instantie van een actieve naar een beeldende en tot slot symbolische representatie van de wereld. Hij is echter ook beroemd geworden door zijn stelling dat elk onderwerp effectief aangeleerd kan worden in een passende vorm aan ieder kind in elke fase van ontwikkeling. De invloeden van de omgeving spelen namelijk een essentiële rol in de vooruitgang van de interne capaciteiten die de lerende toont. De drie verschillende soorten van representeren geven slechts een beeld van hoe representatie van het mentale naar de werkelijkheid plaatsvindt. Leren is volgens Bruner een proces en geen product.
 * Bruner stelt dat er drie systemen zijn om informatie te verwerken die leiden tot het kennen van de externe wereld.**
 * //1. Actieve representatie://** een wijze van het representeren van gebeurtenissen door passende motorische reacties. Jonge kinderen kunnen je bijvoorbeeld niet vertellen hoe je bij de winkel in het dorp komt, maar ze kunnen je er wel naartoe leiden door de route te volgen die ze eerder gelopen hebben.
 * //2. Beeldende representatie://** het samenvatten van gebeurtenissen door de selectieve organisatie van waarnemingen en beelden in de ruimtelijke, tijdgebonden en kwalitatieve structuren van het waarneembare gebied. Een kind dat een kaart kan maken van de route naar de winkel representeert ervaring en begrip van de route op een beeldende wijze.
 * //3. Symbolische representatie://** een systeem van symbolen die zaken representeert in kenmerkende eigenschappen die niet aanwezig hoeven te zijn om het te snappen (abstract) en willekeurig zijn. Taal bijvoorbeeld is het primaire systeem van symbolen waarmee mensen ervaringen kunnen decoderen en representeren.

Door Vygotsky en Bruner wordt veel meer dan in eerdere theorieën benadrukt hoe enorm complex het proces van leren en ontwikkelen is. In eerdere theorieën wordt leren meer gezien als een mechanisch proces, terwijl in de interactietheorieën het sociale aspect het belangrijkste is. Je kunt hieruit ook opmaken dat leren en ontwikkelen zo complex is dat het helemaal niet te beschrijven is in één model voor ontwikkeling. Bruner benoemt dit zelfs door te zeggen dat de eeuw van globale claims aan zijn eind is gekomen. In plaats daarvan kan het zo zijn dat veel theorieën allemaal inzicht geven in een bepaald aspect van leren en ontwikkeling. Met deze gedachten in het achterhoofd gaan we een blik werpen op een andere benadering van leren, namelijk de biologische. Het is interessant om een overzicht te geven van de neurologische structuur (**zie ook Jolle)** van leren en geheugen zoals wij het nu kennen. De afbeelding is de rechterhelft van de hersenen. We zien de hersenkwabben, de cortex, het cerebellum (kleine hersenen) en een deel van de hersenstam. De hippocampus kan eigenlijk niet gezien worden op een zijaanzicht, aangezien het zich binnenin de slaapkwab bevindt.(**zie ook het boek Identiteitsontwikkeling)

Hersenen: Welke van deze structuren in de hersenen zijn specifiek betrokken bij het leren?** //3**. De hippocampus**// speelt misschien wel de grootste rol in leren en geheugen. Aan de ene kant is de hippocampus betrokken bij onze mogelijkheid om selectief aandacht te geven en ons te oriënteren naar onverwachte gebeurtenissen die aandacht vragen. Een tweede functie van de hippocampus is die van bemiddelaar van verklarend leren of kennis van feiten en concepten. Deze rol houdt het organiseren van geheugensporen samengesteld uit cel-assemblage in vele gebieden in de hersenen in.
 * //1. De voorhoofdskwab//** schijnt voornamelijk verbonden te zijn met aandacht, specifiek, de mogelijkheid om aandacht te schenken aan signalen. De linker voorhoofdskwab wordt het ‘Gebied van Broca’ genoemd en is verantwoordelijk voor de spraak.
 * //2. De wandbeenkwab//** wordt geassocieerd met het de mogelijkheid aandacht te schenken aan specifieke verschillen in stimulatie, zoals aandacht schenken aan verschillende letters tijdens het lezen. De wandbeenkwab lijkt ook betrokken te zijn in de procedure van geheugen, mogelijk om procedure taken uit te voeren.
 * //4. De linkerhersenhelft//** is uiteindelijk (de kant die je niet kunt zien op de afbeelding) betrokken bij taal en analytische functies terwijl de rechterhelft betrokken is bij ruimtelijk visuele functies.

Bruner is een van de meest notable mensen met zijn visie. Hij vindt dat taal en leren plaats vindt door sociale interactie. En dat het een proces van leren en ontwikkelen is en geen mechanisch proces. Bruner is ook beroemd geworden door zijn stelling dat elk onderwerp effectief aangeleerd kan worden in een passende vorm aan ieder kind in elke fase van ontwikkeling. De invloeden van de omgeving spelen eenbelangrijke rol in de vooruitgang van de interne capaciteiten die de lerende toont. Daarbij acht hij een goede begeleidng en ondersteuning nodig. Hij pleit dan ook voor een structuur, een vast raamwerk waarvanuit gewerkt wordt. Bruner is zich bewust van dat het proces leren en ontwikkelen zodanig complex is dat het niet helemaal te beschrijven is in een model. Hij vindt dat aan de eeuwen van de globale claims een einde is gekomen. Dat veel tehorien eeninzicht geven in een bepaald aspect vanleren en ontwikkeling.
 * Wat was zijn belangrijkste idee?**

De ideeen van Bruner zijn tegengesproken door **Ausubel. (zie tekst hieronder!)** Hij denkt dat ontvangend leren efficienter en effectiever werkt dan ontdekkend leren. Bij ontvangend leren moeten kinderen zelf actief zijn maar de lesvorm wordt inkant en klare vorm aangeboden, zodat deze nagenoeg zonder bewerking door de leerling in zijn lange termijn geheugen kan wordenopgenomen en later gereproduceerd.
 * Zijn zijn ideeen tegengesproken?**

De 'Montesorie' en de 'Kees Boekenschool' en de in ontwikkeling zijnde vorm van competentie gericht leren, Het nieuwe leren', hebben veel van deze kenmerken denk ik. 
 * Zie je deze leerprocessen tegenwoordig terug in de scholen?**
 * __DAVID PAUL AUSUBEL (1918-....)__**


 * Leren met betekenis!**

Het onderwijs heeft als doel leerlingen in te leiden in betekenissen, dat wil zeggen: hen door het leren van begrippen, regels, principes en vaardigheden uit de verschillende kennisdomeinen (vakgebieden) grip te laten krijgen op de omringende werkelijkheid. **Ausubel,** een psycholoog, is geïnteresseerd in de manier waarop de mens nieuwe informatie opneemt in het kennisbestand dat hij reeds bezit over het betreffende domein. Nieuwe informatie dient op de juiste plaats en de juiste manier te worden opgeslagen om deze later zonder problemen te kunnen terugvinden of te reproduceren. Welke processen hierbij een rol spelen en hoe het onderwijs daarmee in het aanbieden van informatie rekening kan worden gehouden, heeft hij uitvoerig uiteengezet.  ·  Te verwijzen naar eerder behandelde leerstof  <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: Symbol; mso-fareast-font-family: Symbol; mso-bidi-font-family: Symbol;"> ·  <span style="font-size: 10pt; color: #000066; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;">Vergelijkingen te maken <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;"> <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: Symbol; mso-fareast-font-family: Symbol; mso-bidi-font-family: Symbol;"> ·  <span style="font-size: 10pt; color: #000066; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;">Voorbeelden of analogieën te geven of te laten bedenken <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;"> <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: Symbol; mso-fareast-font-family: Symbol; mso-bidi-font-family: Symbol;"> ·  <span style="font-size: 10pt; color: #000066; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;">De essentie van de leerstof in eigen woorden laten samenvatten <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;"> <span style="font-size: 10pt; color: #000066; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;">Ausubel heeft **echter nog twee soorten van leren die** tegenover elkaar staan. Namelijk betekenisvol leren tegenover betekenisloos leren. Het verschil tussen betekenisvol en betekenisloos is gelegen in de mate waarin nieuwe informatie betekenis krijgt voor de leerling. Nieuwe informatie krijgt pas een **betekenisvol karakter als deze verbonden kan worden met reeds aanwezige kennis in de hersenen** van de leerling. Door bewerking van de aangeboden informatie construeert de lerende als het ware zelf zijn eigen kennisbestand. In tegenstelling tot betekenisvol leren is er bij **betekenisloos leren slechts sprake van uit het hoofd leren.** Door het ontbreken van een werkelijke integratie in de reeds aanwezige kennis zullen de aangeleerde begrippen, regels, principes en formules betekenisloos blijven van het karakter dragen van een lege huls. Betekenis is dus niet een objectief gegeven van het leermateriaal, maar wordt in het proces van kennisverwerving aan de leerinhoud verleend door deze te integreren in de kennis die de lerende al heeft. Als voorbeeld kan je hiervoor nemen het leren van aardrijkskundige plaatsen. Een plaats op de kaart aanwijzen en dan de naam erbij noemen geeft voor leerlingen weinig betekenis aan die naam. Ze kunnen de kennis dan wel in het korte termijngeheugen plaatsen. Het blijft daar dan voor korte tijd. Doordat er echter geen linken zijn naar andere kennis zullen de begrippen echter ook weer snel vergeten zijn. Om de plaatsen bij de leerlingen betekenis te geven zou je bijvoorbeeld bij het leren van Kaatsheuvel kunnen zeggen dat daar de Efteling is. Je geeft dan betekenis aan de plaats, maar je betrekt dan ook vaak de evaring van de leerlingen erbij. Volgens Ausubel wordt de betekenis- of zinvolheid van het leren voornamelijk bepaald door: <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;"> <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: Symbol; mso-fareast-font-family: Symbol; mso-bidi-font-family: Symbol;"> ·  <span style="font-size: 10pt; color: #000066; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;">De aard en opbouw van de leertaak en leerinhoud <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;"> <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: Symbol; mso-fareast-font-family: Symbol; mso-bidi-font-family: Symbol;"> ·  <span style="font-size: 10pt; color: #000066; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;">De voorkennis ofwel de kwaliteit van de cognitieve structuur van de lerende <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;"> <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: Symbol; mso-fareast-font-family: Symbol; mso-bidi-font-family: Symbol;"> ·  <span style="font-size: 10pt; color: #000066; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;">De leerintentie van de leerling. <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;"> <span style="font-size: 10pt; color: #000066; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;">Door integratie van nieuwe kennis in het reeds aanwezige kennisbestand ontstaat er een nieuw netwerk van kennis, die zich zowel kwantitatief als kwalitatief onderscheidt van de kennis die aanwezig was voor het leerproces begon.
 * Ausubel** onderscheidt ontvangend leren tegenover ontdekkend leren. Het **verschil tussen** ontvangend leren en ontdekkend leren schuilt in de wijze waarop nieuwe informatie wordt aangeboden en door de lerende bewerkt wordt tot persoonlijke kennis. Bij ontvangend of receptief leren wordt de informatie in kant-en-klare vorm aangeboden, zodat deze nagenoeg zonder bewerking door de leerling in zijn langer termijngeheugen kan worden opgenomen en later gereproduceerd. Een voorbeeld van deze manier van leren is het leren van een wiskunde formule. Bij ontdekkend leren dient de leerling zelf de essentie uit de aangeboden informatie te ontdekken en deze zo te bewerken, dat er een goede opname bij de leerlingen kan plaats vinden. Ook al lijkt het niet waarschijnlijk toch gaat de voorkeur van Ausubel uit naar ontvangend leren, want dit is efficiënter en effectiever. Hij zegt hierbij wel dat je moet realiseren dat de leerling in een passieve rol wordt gedwongen. Om leerkrachten te helpen ontvangend onderwijs ook voor de lerende actief van aard te laten zijn, reikt Ausubel hen een onderwijsstrategie aan die men kan gebruiken bijvoorbeeld: <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;">

Hij was geintereseerd in de manier waarop de mens infromatie opneemt. Daarover wil hij onderscheid maken tussen het onvangens leren en ontdekkens leren.Tevens ook twee soortenleren die tegen over elkaar staan,het betekenisloos( meer sparke van uit het hoofd leren) en betekenisvol (als er sprake is van een verbinding met de reeds aanwezige kennis van de leerling) Hij vindt dat door het ontbreken van een werkelijke integratie in de aanwezige kennis zullen de begrippen betekenisloos blijven, eerder het karakter dragen van een lege huls.
 * Wat waren zijnbelangrijkste ideeën?**

<span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman';">De theorie van Ausubel is op een aantal punten achterhaald. De advance organizers werken bijvoorbeeld niet zo goed als Ausubel dacht. Dit blijkt uit later onderzoek van Simons, (1980). Een van de problemen van advance organizers, zoals Ausubel ze voorstond, is dat de abstracte, algemene begrippen zelf moeilijk te leren zijn. (Boekaerts & Simons, 1993) <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;"> <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman';">Toch is er nog veel van de theorie van Ausubel overeind gebleven. Zijn ideeën over verankering zijn van grote waarde gebleken en komen op een moderne manier terug in nieuwe theorieën. Ook zijn nadruk op betekenisvol leren is nog zeer modern te noemen. Een moderne opvolger van Ausubel is Mayer (1989). Hij is verder gegaan op het betekenisvol leren en hij geeft aan dat hiervoor drie voorwaarden nodig zijn. <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;"> <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: Verdana; mso-bidi-font-family: Verdana;"> 1. <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman';">de te leren informatie moet worden ontvangen. <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;"> <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: Verdana; mso-bidi-font-family: Verdana;"> 2. <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman';">er moeten relevante ankerideeën beschikbaar zijn of worden aangebracht om de nieuwe informatie te kunnen relateren <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;"> <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: Verdana; mso-bidi-font-family: Verdana;"> 3. <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman';">leerlingen moeten activiteiten ondernemen die er op gericht zijn de kennis te gebruiken waardoor de nieuwe begrippen worden geïntegreerd. <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;"> <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman';">Instructiemaatregelen moeten dus op deze drie processen gericht zijn. (Boekaerts & Simons, 1993 <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;"> De scholen, als Mavo, Havo, VWO en Gymnasium, Universiteit zijn deze wijze van leren nog terug te vinden.
 * Zijn zijn ideeen tegegesproeken?**
 * Zie ik deze leerprocessen terug in scholen?**

-** Driscoll, M.P. (1994). Psychology of learning for instruction.
 * De Bronnen:**
 * Voornaamste bron is:

Vroege experimentele benadering -** Ebbinhhaus, H (1885). <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial; mso-ansi-language: EN-US;">Memory: A contribution to experimental psychology - Thorndike, E.L. (1913). Educational Psychology. Vol II. The psycology of Learning <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial; mso-ansi-language: EN-GB;">- Wertheimer, M. (1957). Productive Thinking. <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial; mso-ansi-language: EN-US;"> - Kohler, W (1925). On the insight of apes. -** Watson, J.B. ( 1913). Psychology as the behaviorist views it - Skinner, B.F. (1969). Contingencies of reinforcement**. Leren en Cognitie -** Artkinson, R.C. & Shiffrin, R.M. (1968) Human Memory, A proposed system and its control processes - Lave, J & Wenger, E. (1991). Situated learning: Legitimate peripherel participation - Bruner, J.S., Goodnow, J., Austin, G.A. (1956). A study of thinking. - Vygotsky, L.S. (1978) Mind in Society. - **<span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;"> Darwin, C.R. (1859) the origin of species - Martinez, J. & Kesner, R. (1998). <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial; mso-ansi-language: EN-US;">Neurobiology of learning and memory -** Bandura, A. (1997). Self – efficacy: the exercise of control. - Schunk, D.H. & Zimmerman, B.J. (1994). Self-regulation of learning and performance. - Koschmann, T. (ed). <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;">(1996). CSCL: Theory and practice of an emerging Paradigm. - Steffe, L.P. & Gale, J. (1995) Constructivism in education Indentiteitsontwikkeling en leerlingbegeleiding** (Jos van der WAl, Ineke de Mooij, Jacob de Wilde)
 * Specifieke bronnen:
 * Leren en gedrag
 * Leren en Ontwikkeling.**
 * <span style="font-size: 10pt; color: black; font-family: 'Verdana','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-font-family: Arial;">Leren en Biologie
 * Leren en Motivatie
 * Constructivisme**
 * Literatuur:**

Terug naar vorige pagina <span style="font-size: 10pt; font-family: 'Verdana','sans-serif';">